Om je een idee te geven van de praatavonden die we organiseren vind je op deze pagina verslagen van georganiseerde praatavonden. Niet-leden kunnen vrijblijvend deelnemen aan een praatavond. Dit is een mogelijkheid om kennis te maken met onze vereniging en misschien al een voorproefje van de cursus die elk jaar in oktober start. Je leert er alvast enkele mensen kennen en je kan er je vragen over de VVM en verlegenheid kwijt. Grijp die kans. Regelmatig gaan er praatavonden door op verscheidene lokaties. De praatavonden starten telkens om 19.30 uur, tenzij anders vermeld.
 

Momenteel zijn volgende praatavonden en praatcafés gepland in 2010

Gent: praatcafé (elke derde woensdag van de maand)
Woensdagavond, vangt aan om 19u30: 15 september, 20 oktober, 17 november 

Mechelen: praatcafé
Donderdagavond, vangt aan om 19u30: 16 september, 21 oktober

Turnhout: praatcafé
Donderdagavond, vangt aan om 19u :15 juli, 19 augustus, 18 november

Asse: praatavond
September, meer info volgt

Hasselt: praatavond
Vrijdagavond, vangt aan om 19u30: 1 oktober 2010, 3 december 2010, 4 februari 2011, 1 april 2011

Wens je vrijblijvend deel te nemen aan een praatavond, contacteer ons dan voor meer informatie.
 

Tip voor nieuwe leden

Dit is de mogelijkheid om kennis te maken met VVM, en een ideaal voorproefje van de cursus die elk jaar eind oktober start.  Je leert alvast enkele mensen kennen, je kan er je vragen over VVM en verlegenheid uiten. Grijp die kans!
 

Tip voor anciens

Dit is de unieke gelegenheid om je cursus weer op te frissen en toe te passen op je eigen belevenissen en...om af te spreken met je ex-mede-cursisten.
 

Tip voor geïnteresseerde niet-leden

Kom vrijblijvend een kijkje nemen en beslis of je al dan niet de stap zal zetten tot het verbeteren en verminderen van je verlegenheid. Vergeet niet: de beste weg is niet altijd de eenvoudigste! Doe je stoutste schoenen aan en kom eens langs.
 

Praatavond in Genk (verslag door ...)

Het was deze keer mooi verdeeld: vijf ex-cursisten VVM en vijf nieuwe kandidaat-cursisten. De praatavond werd voorbereid door Geert. Net als de andere praatavonden werd er weer in een open sfeer gepraat.

Een jonge vrouw vertelde dat ze vroeger op school gepest werd met haar epilepsie-aanvallen. Een man vertelde dat hij onlangs er onderdoor was gegaan op zijn werk als gevolg van zijn onmondigheid. Een andere man vertelde dat hij soms verlamd werd door angst.

Er werd deze keer redelijk de psychologische toer opgegaan. Inderdaad, de grens tussen verlegenheid en psychologische problemen is niet altijd even duidelijk. Is verlegenheid een gevolg van psychologische problemen of zijn psychologische problemen een gevolg van verlegenheid? In elke geval was het goed dat betrokkenen er eens vrijuit met de rest van de groep konden over praten. het vinden van een luisterend oor maakt de problemen dikwijls al veel draaglijker.

Rond 23.00u werd de praatavond afgesloten, waarna er nog wat werd nagepraat in de taverne.
 

Praatavond in Antwerpen (verslag door ...)

Reeds enkele keren werd er gepoogd om de praatavonden terug op te starten in het antwerpse. Helaas is dit initiatief steeds een stille dood gestorven. Het was dan ook een echte verrassing toen we de opkomst die avond bekeken. Zomaar eventjes 15 deelnemers waren er opgedaagd! Het was een uitstekende mengeling van een aantal "anciens" en enkele nieuwelingen.

Het recent verschenen artikel in "Libelle" over verlegenheid (met o.a. een interview met 2 VVM-leden), heeft blijkbaar veel respons opgeleverd. Eén iemand kwam zelfs speciaal uit brugge, een andere van Kasterlee. Voor hen, en eigenlijk ook voor de "moderator" was het allemaal wat nieuw. Paul was immers voor die avond gelegenheidsmoderator. Hij had in het verleden nog maar 1 praatavond meegemaakt.

Gewoontegetrouw startten we met een beginrondje. Iedereen stelde zich voor, en beschreef kort zijn/haar (beroeps)leven. Aanvankelijk werd er wat geaarzeld om echt van start te gaan. We wisten niet zo goed waarover te praten. Gelukkig trokken de oudgedienden het gesprek op gang. De pro’s en contra’s van het blootgeven van je verlegenheid aan je (werk)omgeving werden afgewogen. De meesten houden dit liever voor zich, of zullen het hoogstens aan enkele vertrouwenspersonen meedelen. Toch waren er ook een aantal die vrij goede ervaringen hadden met hun "outing". Meestal reageert de omgeving positief op het feit dat ze lid zijn van de VVM. Men stimuleert hen zelfs om aan zichzelf te werken.

Door die sprong in het duister te wagen, kom je tevens tot intensere en diepgaande contacten met je medemensen. Veel hangt natuurlijk af van de openheid van je omgeving. Er werd door sommigen ook opgemerkt dat je als verlegen mens dikwijls steunt op enkele vaste vrienden of familieleden. En dat je daardoor te weinig nieuwe mensen leert kennen. als die vaste vertrouwenspersonen dan even niet beschikbaar zijn, voel je je dikwijls alleen. Op zo’n momenten ervaar je die lastige verlegenheid in volle intensiteit. Ook werd de vraag gesteld naar de oorzaken van verlegenheid. Dat is natuurlijk veelomvattend. Meestal heeft het wel iets te maken met de opvoeding. We zien ook dat verlegenheid in bepaalde families meer voorkomt.

Sommigen waren erg openhartig. Ze gooiden vrij persoonlijke thema’s op tafel. Door de groep werd er heel sereen én begripvol op gereageerd. En dit is toch wel de essentie van een praatgroep, meen ik. De zekerheid dat men er een luisterend oor vindt bij mensen die hetzelfde meemaken. Dit "lotgenotencontact" doet soms wonderen in een wereld die steeds minder begrip toont voor mensen die hun zwakke kant durven laten zien. Je kan hen in vertrouwen nemen.

Er werden ook tips en raadgevingen uitgewisseld. Eens te meer bleek dat verlegenheid diverse vormen kan aannemen. Ook voor de anciens was het nuttig. Ze konden anderen veel tips geven. En sommigen vonden dat verlegenheid een fluctuerend verloop kent. Zeker in wat mindere perioden kan zo’n praatgroep opnieuw soelaas bieden.